Nöbetçi Eczaneler
Dikkkaattt bak bu yazıda neler var 😃
Spor& Cardio Ahengi
Sporu Düzenli Yapmalıyız Ama Bir Türlü Yapamıyoruz?
Neden?
Hepimiz biliyoruz. Spor sağlıklı. Spor enerji verir. Spor mutlu eder. Spor stresi azaltır. Hatta bazen spor yapınca hayat bile yoluna giriyor gibi oluyor. Ama… O spor bir türlü yapılmıyor. Peki neden?
Çünkü spor yapmak istiyoruz ama sporu yapan kişi biz olmayalım istiyoruz. ( Bu döner istiyorum ama dönmesin istiyorum gibi bir şey oldu 😁
İstiyoruz ki sabah alarm çalsın, biz yatakta kalalım, vücudumuz kendi kendine koşuya çıksın 😁İstiyoruz ki “bugün spor yapmadım ama yine de fit olayım” seçeneği olsun.😳 İstiyoruz ki düzenli spor, tıpkı filtre gibi tek tıkla gelsin.🥴 Ama maalesef beden Instagram bilmiyor. Biliyoruz ama yapamıyoruz. Spor yapmak istiyoruz ama o an değil. Ve ilginçtir, o “an” hiç gelmiyor. Beynimiz çok iyi pazarlık yapıyor.
Beden diyor ki:
“Hareket edelim.”
Beyin cevap veriyor:
“Harika fikir ama önce biraz dinlenelim.”
Sonra:
“Bugün yoğun bir gündü.”
“Yarın daha motive olurum.”
“Şu diziyi bitireyim.”
“Zaten dün de çok hareket ettim sayılır.”
Ve bu iç ses öyle ikna edici ki, neredeyse Nobel alacak. En büyük problem motivasyon değil. En büyük problem gerçekçi olmamak.
Pazartesi:
“Artık hayatım değişiyor. Haftada 5 gün spor.”
Salı:
“Biraz yorgunum.”
Çarşamba:
“Bugün dinlenmek lazım, kaslar önemli.”
Perşembe:
“Zaten hafta bitti sayılır.”
Cuma:
“Haftaya süper başlıyorum.”
Ve evet… haftaya yine başlıyoruz. Başlayamadığımız bir şey için kendimize kızarak.
Spor neden gerekli? Çünkü spor sadece kilo vermek değil. Spor; sinir sistemini sakinleştirir, zihni toparlar “her şeye yetişemiyorum” hissini azaltır, kendinle kurduğun ilişkiyi güçlendirir. Yani spor aslında bedeni değil, hayatı toparlar.
Ama biz sporu hâlâ “ceza” gibi görüyoruz:
“Yedim → spor yapmalıyım”
“Kaçırdım → telafi etmeliyim”
Oysa spor ödül olmalı, ceza değil. Neden devam edemiyoruz?
Çünkü:
Çok zor başlıyoruz. Kendimize aşırı büyük hedefler koyuyoruz. “Mükemmel yapamayacaksam hiç yapmayayım” diyoruz. Sporu eğlenceden çok görev haline getiriyoruz.
Ve sonra diyoruz ki:
“Ben düzenli spor yapabilen biri değilim.”
Hayır. Sen yanlış yerden başlıyorsun.
Belki de çözüm basit
Belki haftada 5 gün değil, 2 gün.
Belki 2 saat değil, 40 dakika.
Belki koşu değil, dans.
Belki disiplin değil, keyif.
Çünkü beden zorla değil, sevgiyle ikna olur. Ve düzenli spor yapan insanlar mucize yaratmıyor. Sadece kendileriyle anlaşma yapıyor….
Spor yapmamız gerektiğini bilmeyen yok. Bilgi eksik değil. Beden de hazır aslında. Sorun başka bir yerde.
Sorun şu:
Yani cardio dediğimiz şey aslında: “Hayat beni sıkıştırdı ama ben buradayım” deme şekli.
Terle, nefes nefese kal, ritmi kaçır, tekrar yakala. Hayat da böyle zaten. Cardio’nun sırrı burada
Cardio:
“kaç kilo verdim?” değil
“kaç dakika hareket ettim?”dir.
Cardio:
hesap değil
his işidir.
Müzik girer, kalp hızlanır, düşünceler susar.
O an tek gündem:
Devam etmek.
Ve inanın, o “devam” hissi ders bitince de sizinle gelir. Belki de sorun spor değil, spora bakış açımız Sporu ertelemek tembellik değil. Bazen sadece yanlış yöntem. Belki koşu değil, ritim. Belki ağırlık değil, tempo. Belki sessizlik değil, müzik.
Ve belki de çözüm: “Hazır olunca başlarım” yerine
“Başlayınca hazır olurum.”
Küçük bir meydan okuma
Ayakkabıyı giy.
Mükemmel hissetmeyi bekleme.
5 dakika hareket et.
Çünkü 5 dakika başlayan şeyler, bazen 45 dakikalık bir “iyi ki gelmişim”e dönüşür.
Ve şunu unutma: Spor seni yormaz. Spor seni kendine getirir.
Benim Bu dersleri aynı zamanda Zoom’dan yapmamın sebebi daha çok kişiye ulaşmak değil; daha çok insanın kendine ulaşabilmesi.” “Online dersler bu motivasyonu daha kapsayıcı bir alana taşıdı. Spor salonuna gitme imkânı olmayan ya da kendi koşulları içinde hareket etmek isteyen birçok kadınla Zoom üzerinden buluşuyoruz. Kamerasını açmak zorunda olmayan, yargısız ve güvenli bir alan bu. Farklı yaşam tarzlarına ve tercihlere sahip kadınların kendilerini rahat hissedebilecekleri alanlar yaratmaya özen gösteriyorum.”
Kendine ulaşmak için adım atmak istersen ben buradayım 🤗