Nöbetçi Eczaneler
Yıllardır çocuklarımız için pek çok karar verdik. Hangi okula gideceklerine, hangi kursa yazılacaklarına, hangi saatte uyuyup hangi saatte kalkacaklarına…
Düştüklerinde kaldırdık, zorlandıklarında destek olduk, bazen onların yerine endişelendik, bazen onların yerine plan yaptık.
Şimdi ise belki de ebeveynliğin en özel dönemlerinden birindeyiz. Çünkü çocuklarımızın kendi adımlarını atarken, onlara eşlik etmeyi öğreniyoruz.
YKS sadece bir üniversite sınavı değildir. Aynı zamanda gençlerimizin kendi hayatlarına doğru attıkları ilk büyük adımlardan biridir. Belki bir meslek seçimine, belki yeni bir şehre, belki de daha bağımsız bir yaşamın başlangıcına doğru ilerliyorlar.
Bu nedenle bugünlerde birçok veli aynı duyguları yaşıyor. “Ya istediği sonucu alamazsa?”, “Ya emekleri boşa giderse?”, “Ya üzülürse?” Bu sorular son derece doğal. Ancak belki de kendimize şu soruyu da sormalıyız:
“Ya başarırsa?”
Bazen çocuklarımızın yapabileceklerine olan inancımızı, kendi kaygılarımızın gölgesinde bırakabiliyoruz. Oysa bugünlerde onların ihtiyacı olan şey daha fazla hatırlatma değil, daha fazla güvendir. Daha fazla program değil, daha fazla huzurdur.
Sınava birkaç gün kala yapılan konuşmaların çoğu artık sonucu değiştirmez. Fakat o konuşmaların hissettirdikleri çok şeyi değiştirebilir. Bu nedenle son günlerde puanlardan, sıralamalardan ve “Ya olmazsa?” senaryolarından mümkün olduğunca uzak durmak faydalı olacaktır. Çünkü çocuklarımız şu an eksiklerini değil, bugüne kadar başardıklarını hatırlamaya ihtiyaç duyuyor.
Bir genç sınav salonuna yalnızca bilgileriyle girmez; kendisine duyduğu güvenle ve bugüne kadar biriktirdiği deneyimlerle girer. Bu nedenle son günlerde çocuğunuza sürekli ne kadar çalıştığını sormak yerine nasıl hissettiğini sorun. Eksiklerine değil, bugüne kadar gösterdiği emeğe odaklanın.
“Bu sınav senin geleceğinin tamamı değil.”
Bu son günlerde veliler olarak dikkat etmemiz gereken bir diğer konu da çocuklarımızın rutinleridir. Uyku saatlerini değiştirmeye çalışmak, son dakika programları yapmak ya da eksikleri yetiştirme telaşına kapılmak çoğu zaman faydadan çok stres yaratır. Bu nedenle öğrencilerin alıştıkları düzeni korumaları, yeterince dinlenmeleri ve kısa tekrarlarla ilerlemeleri daha sağlıklı olacaktır.
Bazen son günlerde yapılabilecek en doğru şey, daha fazla çalıştırmaya çalışmak değil; çocuğumuzun sakin kalmasına yardımcı olmaktır.
Sınav sabahına geldiğimizde ise her şeyin kusursuz olmasına değil, sürecin sakin ve doğal ilerlemesine odaklanalım. Son dakika uyarıları ve yoğun hatırlatmalar yerine, çocuklarımızın bugüne kadar verdikleri emeğe güvendiğimizi hissettirelim. Çünkü artık yeni bir şey öğrenme değil, öğrenilenleri ortaya koyma zamanı.
Belki de sınav sabahında söyleyebileceğimiz en değerli şey tavsiye vermek değil, yalnızca yanında olduğumuzu hissettirmektir.
Belki de ebeveyn olarak bu süreçteki en önemli görevimiz, direksiyonu devralmak değil; onların kendi yollarında ilerleyebileceklerine inandığımızı göstermektir. Çünkü büyümek biraz da sorumluluğu üstlenmekse, ebeveynlik de bazen bir adım geride durup güvenebilmeyi öğrenmektir.
Ve şimdi, aylar süren hazırlığın ardından, gençlerimizin emeklerini ortaya koyma zamanı geldi.
YKS’ye girecek tüm öğrencilerimize gönülden başarılar diliyorum. Aylar, hatta yıllar boyunca verdikleri emeğin karşılığını alabilmelerini; sınav salonuna sakin, kendilerine güvenen ve ellerinden gelenin en iyisini yapmaya hazır bir şekilde girmelerini temenni ediyorum.
Sonuç ne olursa olsun, bu süreç boyunca gösterdikleri azim, sabır ve emek başlı başına büyük bir başarıdır.
Çünkü hayatın gerçek kazanımları yalnızca bir sınav sonucuyla değil, zorluklara rağmen mücadele etmeyi öğrenmekle şekillenir. Umarım her öğrencimiz hedeflerine bir adım daha yaklaşır ve geleceğe umutla bakabileceği bir başlangıç yapar.